"Vrije samenleving"
"Mijn definitie van een vrije samenleving is een samenleving waar het veilig is om niet populair te zijn.", zei Adlai Stevenson. Stevenson was, anders dan u wellicht zou vermoeden, een enorme populaire Amerikaanse spreker in de jaren 60. Waarschijnlijk koppelt u deze woorden direct aan de staatsveiligheid. Maar mijn column bevindt zich dichter bij huis. Veiligheid zou ook kunnen slaan op: kunnen zeggen wat je vind, zonder daar persoonlijk op te worden aangevallen.
Helaas is onze samenleving niet altijd in die zin een vrije samenleving. Iedereen moet namelijk kunnen zeggen wat hij vind. Vooral wij zelf moeten alles, maar dan ook echt alles, kunnen zeggen. Maar wanneer we persoonlijk worden ontnemen we daarmee wel de vrijheid van de ander om te zeggen wat hij denkt.
Hoe nu verder? Van tijd tot tijd speken anderen met lof over mij. Dit is dan een van de punten die genoemd worden. Ik ben niet perfect en ben dus ook bezit van min puntjes. Maar op dit punt doe ik blijkbaar iets goed. Ik denk dat dit komt door mijn 'missie'. Niet iedereen is zich er even bewust van maar iedereen heeft een missie in leven. Je missie is o.a. dat gene wat jij wilt dat anderen (later) over jou zeggen. Twee kernwoorden zijn bij mij: vriendelijk en bekwaam.
Bij discussiėren komen beiden woorden er op neer dat je hard op de inhoud bent, maar zacht voor de persoon. Je tegenstander moet jou niet vrezen om wat jij over zijn persoon hebt te zeggen. Je tegenstander moet jou vrezen om wat jij over zijn standpunten hebt te zeggen.
De vrije samenleving begint bij u en mij. Ik zou u eigenlijk gewoon willen oproepen om u in de discussies vriendelijk en bekwaam op te treden. Anders gezegd: hard op de inhoud en zacht op de persoon te zijn.
